Piet Paaltjens

Dichter-Dominee 1835-1894

 

Beste mensen, heel hartelijk bedankt voor de massale komst naar mijn feestje. Of liever gezegd; feest- met- drie- uitroeptekens.  Ik heb het nu over het Fries Straatfestival natuurlijk. Ik had het liever Arthur’s Straatfestival genoemd, maar dan waren er waarschijnlijk wat minder subsidiepotjes open gegaan. En die subsidies daar gaat het om. Zonder subsidie kan ik natuurlijk niet zo’n feest voor mezelf organiseren. En  voor jullie natuurlijk. Dan hadden we terug moeten vallen op straatartiesten uit de buurt en zeg nou zelf, die zijn toch van een beduidend lager niveau  dan de Franse en Belgische topacts die ik nu naar Leeuwarden gehaald had. Het was wel wat schipperen met de ruimte, het moest wel zoveel mogelijk in de buurt van de Oldehove en natuurlijk mijn eigen Harmonie  gebeuren. Daarom vielen sommige van de wat mindere acts een beetje weg door de decibellen die vanaf de grote podia kwamen. Maar dan kon je het tenminste ook in de andere delen van de stad horen, waar geen artiesten waren. En zo wordt het dan wel weer een feestje voor de hele stad. Natuurlijk is het een beetje sneu als zo’n verhaaltjesverteller met een wagen vol kleine schilderijtjes niet te verstaan is door het geloei van een coverband. Maar dat soort dingen hou je. Ten eerste moet het programmaboekje vol en ook al had ik tonnen subsidie voor mijn feest bij elkaar gebietst, om alles op te hoesten heb je dan ook wat goedkopere acts nodig. Ten tweede had ik met mijn vriendje van het Stadhouderlijk Hof afgesproken dat hij een publiekstrekker voor de deur zou krijgen zodat die in driedelig kostuum maar veel broodjes warme worst en saté’s zou kunnen verkopen. Daarom stonden de bands op het podium op het Gouverneursplein ook met de rug naar de mensen op de terrassen van de Walrus, de Toeter en Sems toe. Je kunt per slot van rekening niet met iedereen vriendjes zijn. Bovendien hebben de horecaondernemers altijd wat te klagen in deze stad. Dan doe ik het met mijn Harmonie toch een stuk beter. Want ook al ben ik dan de directeur van een gesubsidieerd theater, ik wil wel dat dat theater winst draait. Uiteraard ter meerdere glorie en eer van mezelf. Daarom had ik wat goedkope pubers geregeld die de snacktent op het Oldehoofster Kerkhof konden bemannen en natuurlijk wat extra frituurtjes neer gezet. Maar de artiesten moest ook eten. Dat stond in hun contract. Natuurlijk konden mijn eigen koks dat wel doen, het eten voor artiesten hoeft het niveau van een kleffe macaronischotel niet te boven te gaan. En dat beheersen mijn koks als geen ander. Maar voor de subsidie moesten we ook wel voor de vorm een paar cateringbedrijven in de stad benaderen. Een mevrouw die haar sporen in de eetcafébusiness heeft verdiend kon me daar goed bij helpen. Zij is naar een paar bedrijven toegegaan waarvan ze zeker wist dat die een uitgebreide offerte zouden doen. Drie dagen lang een paar honderd mensen van eten en drinken voorzien is niet niks. Dat had ik zelfs door. Toen de offertes binnen waren heeft de cateringpoot van mijn Harmonie ook nog offerte gedaan en wat bleek? Drie dagen Harmoniemacaroni was een stuk goedkoper dan lekker eten van andere cateraars. En ik zei al, een kleffe hap is goed genoeg voor straatartiesten. Beste mensen, dankzij mij en ook een beetje dankzij jullie is het Friesstraatfestival weer een geweldig evenment geworden. Volgend jaar organiseer ik weer een feest, ik moet alleen de komende tijd nog even bedenken hoe ik de naam kan veranderen in Arthur’s Cultuur Evenement.

Met vriendelijke groet, jullie Arthur

Home, websites over eten,over Piet Paaltjens, gedichten,  recepten, culinaire citaten,
columns van Klaas, reacties