Restaurant Piet Paaltjens
Dichter-Dominee 1835-1894
Wijtingfilets op tomatensaus
Iedereen kent het verhaal van de mevrouw die bij de visboer een wijting voor de kat haalt, deze vervolgens in boter bakt en smakelijk verorbert. Het poezenbeest krijgt hooguit de graatjes. En die mevrouw heeft gelijk. Er verdwijnen al te veel wijtingen in kattenmagen, al dan niet verpakt in dure blikjes of droge brokken. Een wijting is namenlijk een visje met een delicate smaak, niet vet en niet duur. Toch blijft deze merlingus ondergewaardeerd door de Nederlandse viseters. Om het beestje wat meer aanzien te geven wordt hij ook verpakt in paneermeel en dan gefrituurd in olie. Lekkerbekje heet hij dan. Maar ieder die ooit een vers wijtinkje heeft gegeten weet dat deze naam niet terecht is. De wijtingen die hier aangevoerd worden zijn meestal jonge beestjes die een centimeter of dertig lang zijn. Garnalenvissers hebben het niet zo op de wijting. Ze eten namelijk het liefst garnalen en dan in ontstellende hoeveelheden. Een wijting is een eenvoudig visje met een dure smaak.
8 wijtingfilets
zout en peper
1 eetlepel bloem
50 gram boter
4 vleestomaten
2 knoflooktenen
1 eetlepel geraspte gember
2 sjalotjes
10 blaadjes basilicum
1 theelepel sojasaus
1 theelepel sesamolie
Verwijder schil en pitjes van de tomaten.
Snijd het vruchtvlees in kleine blokjes. Schil de sjalotjes en hak ze fijn.
Druk de knoflooktenen door de knijper. Snijd de basilicumblaadjes in dunne
reepjes. Vermeng de tomatenblokjes met de sjalotjes de gember, de basilicum,
de knoflook, de sojasaus en de sesamolie. Breng dit eventueel verder op
smaak met peper en zout. Bestrooi de wijtingfilets met peper en zout. Wentel
ze door de bloem. Klop de overtollige bloem er weer af. Bak de filets gaar
en bruin in de boter. Verwarm het tomatenmengsel in een sauspan. Verdeel
dit over vier borden. Leg de wijtingfilets er op.
terug
naar hoofdgerechten
