sluier, die tussen mijn bewustzijn en me zelf ontstond, waardoor ik me voor me zelf kon ver-
bergen. Waar ik vooral een hekel aan had, was de behoefte om op vastgestelde tijden te
drinken. Vaak bezatte ik me om te vergeten, dat er geen tijden waren, waarop ik niet dronken
kon worden.
Het duurde niet lang, of ik was een alcoholicus. Als ik wakker werd, walgde ik van me zelf en
dan dronk ik bij wijze van ontbijt drie pernods, zodat mijn lichaamswalging die van mijn geest
kon verdrijven. Ik ging nooit uit zonder een flacon whisky, die ik op straat met kleine slokjes
leegdronk.
Het was voor mij moeilijk, om niet te zeggen onmogelijk geworden, om aan tafel te gaan, zonder
een stuk of tien cocktails gedronken te hebben. Ik verbaas mij er nu nog steeds over, dat mijn
lichaaam sterk genoeg was om dit alles te kunnen verdragen, dat deze bedwelmende leefwijze mijn
gezondheid  de eerste jaren niet aantastte. Ik dronk zonder kwalijke gevolgen daarvan te onder-
vinden. Pas later bezweken mijn zenuwen die dit alles hadden moeten verduren, en was ik ge-
dwongen in volslagen onthouding te leven tot mijn dood.

Maurice Sachs  1906 - 1945
Heksensabbat. Verslag van een ondraaglijk leven. blz.191
Privé-domein. Uitgeverij De Arbeiderspers 1980

Home, websites over eten,over Piet Paaltjens, gedichten,  recepten, culinaire citaten,
columns van Klaas, reacties