Soep
Lady Curzon was de vrouw van de Indische onderkoning Lord Curzon.
Haar man schreef boeken over politiek.Zij componeerde recepten. Voor
haar schildpadsoep beveelt zij de voorpoten van dit smakelijke dier aan.
Als kruiden neme men: dragon en thijm, gember, nootmuskaat, kruidnage-
len en kerrie. Aan de soep, waarin zo mogelijk schildpadeieren drijven,
alsmede worstjes, vervaardigd uit de darmen en gevuld met de inwendige
organen van het dier, wordt een glas sherry toegevoegd. Vindt men dit te
omslachtig, dan kan men in de winkel een bus kant-en-klare schildpad-
soep kopen, mits men niet vergeet er een flinke scheut sherry en een thee-
kopje room aan toe te voegen.
Uitstekend
, dit soepje, zei Directeur Schallenberg. Hij leunde achteruit en depte
zijn dunne lippen met het damasten servet.
'Lady Curzon', zei Thomas en belde een keer, door op een knopje onder
het tafelblad te drukken. 'Lady wat?' 'Curzon ...,
zo heet de soep. Schildpad met sherry en room'. 'Ach natuurlijk'! De
vlammetjes der kaarsen die op tafel stonden, flakkerden
plotseling. Bastian was geruisloos binnengetreden en begon de
paprikakip te serveren.
Vierentachtig
was Johannes Mario Simmel toen hij op nieuwjaarsdag 2009 overleed in
een bejaardentehuis nabij het Zwitserse
Luzern. Hij werd in 1924 in Wenen geboren en volgde een opleiding tot
scheikundig ingenieur. Na de oorlog werd hij tolk bij
het Amerikaanse bezettingsleger en vervolgens journalist.
Als schrijver
debuteerde hij in 1948. Zijn eerste romans hadden het karakter van
streekromans en werden afgedaan als ontspan-
ningslectuur. In 1961 verscheen Es muss nicht immer
Kaviar sein ,
waarvan de vertaling voor het laatst in 1992 werd herdrukt.
Het
kan niet altijd kaviaar zijn is waar gebeurd en is
het verhaal van een
man die verstrikt raakt in het web van geheime diensten
van de grote
mogendheden in Oost en West. Zijn positie wordt steeds benarder. Maar
telkens
wanneer hij zich in zijn keuken terug-
trekt, slaagt hij erin, door de heerlijke geuren die uit zijn potten en
pannen opstijgen, een
oplossing voor zijn problemen te vinden,
hoe hopeloos die soms ook lijken. Dat het niet altijd kaviaar is,
blijkt wel uit de recepten waarmee het boek is gelardeerd.