Een lied ter ere van de wijn

De graven waar de vaten wijn
in heiligheid gekelderd zijn
zijn vruchtbaar als de duisternis
waarin een god begraven is.
O licht dat binnenin begint
en alle duister overwint.

De zinnen streelt, de geest verblijdt
dit teken van de zaligheid.
Ashes to ashes, dust to dust,
maar in de diepte van het fust
geborgen in der aarde schoot
verrijst het leven uit de dood.

De wijn, dat levende gedicht,
staat in het tintelende licht
te stralen met een stille gloed.
Een stem staat op en zingt zo zoet.
Uit de geheimen van de nacht
verrijst de wijn in volle pracht.

J.W. Schulte Nordholt. 1920 - 1995

Uit: Om een bokaal vol wijn. 1967
Uitgeverij Van Lindonk. Amsterdam.

Een bundel met 24 verzen van eigentijdse Nederlandse dichters, uitgegeven bij het 125 wijnjaar
van Robbers & Van den Hoogen n.v., Arnhem.
1842-1967