Piet Paaltjens
Piet Paaltjens, zelfmoordenaar.
Elk uur rust er een musje op je hand
niet eens verbaasd dat het twee ritmes hoort
de zware klop van ongeloof en 't lichte
tikken
van een grappend hart. Intussen draait de
wereld
hoorbaar door op de rotonde. Een stap of
wat naar
voren maar je hebt geen benen.
Elk uur wiegen de vissen in het water voel
je hoe het
likt aan de oever en lokt, hoe het koel
zich zal
sluiten boven je hoofd, waag de sprong naar
achteren maar je hebt geen benen.
De pen in je hand ligt te stil, de grap hapert
in je
keel achter je strik verward vliegt het
musje
op. Ook vogels kunnen schrikken. Alleen
jij kijkt, kijk
onafgebroken naar de winkel met de touwen.
Gedicht van Corrie Joosten.
Hbo-docente letterkunde met een voorkeur voor de
middeleeuwen. Schreef mee
aan de literaruurmethode Metropool.
(Wolters-Noordhoff). Debuteerde
met proza in Tzum. Is daarnaast boerin.
Dit gedicht staat in het boek:
Poëtisch Leeuwarden. Een wandeling in gedichten.
Redactie Arjan Hut. Uitgeverij
Kleine Uil, Groningen. 2006.
Op de foto hierboven kijkt
Piet Paaltjens nog niet naar de winkel met de touwen.
Een paar jaar geleden is dit
kruispunt opnieuw ingericht en is het standbeeld
een stukje verplaatst. Sindsdien
kijkt hij uit op de beroemde winkel van
Auke Rauwerda.
Home,
websites over eten, over Piet Paaltjens,
gedichten,
recepten, culinaire citaten,
columns
van Klaas,
reacties